Gerunds vs. Infinitives

प्रत्येक क्रियापदासाठी वेगळे लक्षात ठेवावे लागते, कारण कोणताही ठाम नियम नाही

मराठी क्रियापदाचे रूप या पद्धतीने विभागत नाही — पोहणे ('to swim'/'swimming') चा मूळ पोह- हा भाग ओळखता येतोच, मग शेजारी आवडणे ('to like/enjoy': मला पोहायला आवडते, -आयला हे रूप वापरून) असो किंवा इच्छा दाखवणारी रचना (मला पोहायचे आहे, -आयचे हे रूप वापरून) असो. दोन्ही रूपे एकाच पोह- या मुळावरून स्पष्टपणे बनलेली आहेत, आणि कोणते प्रत्यय येईल हे मुख्यतः रचनेच्या प्रकारावरून ठरते, प्रत्येक क्रियापदासाठी वेगळे पाठ करावे लागत नाही. इंग्रजी मात्र काही क्रियापदांनंतर खरा शब्दशः निवडीचा प्रश्न उभा करते: enjoy, avoid, आणि finish नंतर -ing येते, तर want, decide, आणि hope नंतर to + क्रियापद येते — आणि दुर्दैवाने हा निर्णय प्रत्येक क्रियापदासाठी स्वतंत्रपणे लक्षात ठेवावा लागतो, कारण यामागे मराठीच्या -आयला/-आयचे मधल्या ओळखता येणाऱ्या मुळासारखा कोणताही सुसंगत तर्क नाही. प्रत्येक नवीन क्रियापद भेटेल तसतशी त्याची यादी बनवत राहा, सगळ्यांना एकाच नियमाने समजावण्याचा प्रयत्न करण्याऐवजी.