Phrasal Verbs: An Introduction

कण संपूर्ण अर्थच बदलतो — मराठीची संयुक्त क्रियापदे भाव बदलतात, मूळ अर्थ नाही

मराठी स्वतःची दोन-क्रियापदी जोडणी बनवते — करून टाकणे, उठून जाणे, सोडून देणे — ज्यात मुख्य क्रियापदाला एक छोटे 'साहाय्यक' क्रियापद (देणे, जाणे, घेणे, येणे, टाकणे) जोडले जाते जेणेकरून पूर्णता किंवा अचानकपणाचा भाव येईल, पण जोडणीचा मूळ अर्थ अजूनही मुख्य क्रियापदातूनच येतो: उठून जाणे अजूनही स्पष्टपणे 'उठण्या'बद्दलच आहे. इंग्रजीच्या वाक्यांशी क्रियापदांचे यापेक्षा खूप पुढे जातात: give आणि up मिळून give up बनते, ज्याचा अर्थ 'सोडून देणे' किंवा 'हार मानणे' असा होतो — असा अर्थ जो एकट्या कोणत्याही शब्दातून काढता येत नाही. ही अनपेक्षितता या संपूर्ण अभ्यासक्रमातील सर्वांत खास इंग्रजी वैशिष्ट्यांपैकी एक आहे, आणि मराठीची संयुक्त क्रियापदे यात फक्त अंशतःच मार्गदर्शक ठरतात. खरी रणनीती अशी आहे की प्रत्येक वाक्यांशी क्रियापद एक स्वतंत्र शब्दसंग्रह-मुद्दा म्हणून, एखाद्या म्हणीसारखे शिकावे, त्याचा अर्थ भागांमधून जोडून काढण्याचा प्रयत्न करू नये.