Imperative (Commands)

इंग्रजीत ना कर्ता, ना वेगळा अंत — मराठीचा अंत आजही आदर दाखवतो

मराठीच्या आज्ञार्थक वाक्यांत आदराची माहिती थेट क्रियेच्या अंतातच असते — ये (तू, आपुलकीचे) वि. या (तुम्ही/आपण, आदरार्थी) — त्यामुळे तू किंवा तुम्ही मोठ्याने न म्हणताही ऐकणाऱ्याचा दर्जा व्याकरणदृष्ट्या चिन्हांकित होतो. इंग्रजी आज्ञावाक्ये कर्ता पूर्णपणे वगळतात आणि कोणताही अंत न लावता एक साधे, न बदललेले क्रियारूप वापरतात, तुम्ही कोणाशीही बोलत असाल तरी — 'Come here!' लहान मुलाशी बोलताना आणि आपल्या वरिष्ठाशी बोलताना अगदी सारखेच चालते. इंग्रजी आज्ञांमध्ये नम्रता वेगळी जोडली जाते, 'please' किंवा मृदू वाक्यरचनेने, मराठीसारख्या ये → या या वेगळ्या क्रियारूपाने नाही.