Nominalization & Formal Register

ક્રિયાને સંજ્ઞામાં ફેરવવાથી ઉપવાક્ય એક શબ્દસમૂહમાં સમેટાઈ જાય છે

ઔપચારિક ગુજરાતી લેખન પણ આવી જ એક શૈલીગત પસંદગી અપનાવે છે, સરકારી કે શૈક્ષણિક સંદર્ભોમાં આખેઆખા ક્રિયા-કેન્દ્રિત ઉપવાક્યોને બદલે સુઘડ સંજ્ઞા-શબ્દસમૂહોને પ્રાધાન્ય આપીને. ઔપચારિક અંગ્રેજી આને વધુ આગળ લઈ જાય છે: ક્રિયાઓને સંજ્ઞાકૃત સંજ્ઞાઓમાં ફેરવવામાં આવે છે (decide → decision, discover → discovery, argue → argument) અને એક હલકી ક્રિયા સાથે જોડવામાં આવે છે (make a decision, ફક્ત decide નહીં), ઘણી વાર એ કર્મણિ વાચ્ય સાથે ભેળવીને જે તું પહેલેથી જાણે છે. ગુજરાતી પોતાના સંજ્ઞાકરણ-સૂચક પ્રત્યયોથી માળખાકીય રીતે મળતી-આવતી વસ્તુ કરે છે — તત્સમ સંજ્ઞાઓ જેમ કે નિર્ણય, અથવા અમૂર્ત-સંજ્ઞા પ્રત્યયો જેમ કે -તા અને -આઈ (જેમ કે શક્યતા, ભલાઈ) — જેમને કરવું, લેવું, અથવા થવું જેવી હલકી ક્રિયાઓ સાથે જોડવામાં આવે છે. બંને ભાષાઓમાં, કોઈ સંજ્ઞાકૃત સંજ્ઞાની અંદર છુપાયેલી ક્રિયાને ઓળખી લેવાથી ઘટ્ટ ઔપચારિક લેખનને તેના સાદા, બોલાતા સ્વરૂપમાં પાછું ખોલવાનું ઘણું સહેલું બની જાય છે.