Learn English through Marathi
मराठीतून English शिका
Every lesson explains English by comparing it directly to Marathi grammar and vocabulary — word order, case marking, formal speech, and more — instead of translating through English.
All Lessons
Greetings & Formality
अभिवादन आणि औपचारिकता
मराठीमध्ये आदर दाखवण्यासाठी तू, तुम्ही आणि आपण अशी तीन पातळ्यांची पद्धत आहे, तर इंग्रजीने या सगळ्यांना फक्त एका 'you' या शब्दात एकत्र केले आहे — हा फरक आधी समजून घेणे गरजेचे आहे.
Personal Pronouns & 'to be'
सर्वनामे आणि 'to be' क्रियापद
मराठीत सर्वनामांना ला, ने, चा यांसारखे प्रत्यय जोडून कर्म, कर्ता किंवा मालकी दाखवली जाते, तर इंग्रजी सर्वनामे जवळजवळ बदलतच नाहीत — पण इंग्रजीचे 'to be' क्रियापद इतक्या विचित्र पद्धतीने अनियमित आहे की मराठीचे सरळसोट असणे क्रियापद त्यासाठी तयार करत नाही.
Simple Present Tense
साधा वर्तमानकाळ
मराठीचा साधा वर्तमानकाळ कर्त्याच्या पुरुष, वचन आणि लिंगानुसार पूर्णपणे रूप बदलतो (मी खातो विरुद्ध मी खाते) — इंग्रजी यातले जवळजवळ सगळे वगळते, फक्त तृतीय पुरुष एकवचनासाठी एक -s शिल्लक ठेवते.
Articles: a, an, the
उपपदे: a, an, the
हा इंग्रजी आणि मराठी यांच्यातील सगळ्यात मोठ्या रचनात्मक फरकांपैकी एक आहे — मराठीला 'a' किंवा 'the' सारख्या शब्दाची कधीच गरज पडली नाही, त्यामुळे हे संपूर्ण क्षेत्र पूर्णपणे नवीन आहे.
Plural Nouns
अनेकवचनी नामे
इंग्रजी जवळजवळ नेहमी एकाच ठरावीक प्रत्ययाने, -s, अनेकवचन बनवते. मराठीचे अनेकवचन मात्र नामाच्या लिंगावर आणि शेवटच्या अक्षरावर अवलंबून असते, त्यामुळे इंग्रजीच्या -s शी थेट जुळणारा असा एकही प्रत्यय मराठीत नाही.
Numbers 1–10
संख्या 1–10
एक ते दहापर्यंत इंग्रजी आणि मराठी बरोबरीत आहेत — दोन्हीत फक्त वेगवेगळ्या शब्दांची यादी पाठ करायची असते, खरा फरक दहानंतर सुरू होतो.
Numbers 11–100
संख्या 11–100
वीसनंतर इंग्रजी एका स्वच्छ, पुनरावृत्ती होणाऱ्या दशक-मग-एकक साच्यात स्थिरावते — मराठी असे कधीच करत नाही. अकरा ते नव्याण्णवपर्यंत प्रत्येक संख्या स्वतःचा वेगळा, जोडलेला अर्धा-अनियमित शब्द आहे, त्यामुळे हा तो दुर्मिळ भाग आहे जिथे इंग्रजी मराठीपेक्षा खरोखर जास्त अंदाज करता येण्याजोगी आहे.
Family
कुटुंब
इंग्रजीने व्याकरणिक लिंग जवळजवळ पूर्णपणे काढून टाकले आहे, तर मराठी विशेषणे आणि क्रियापदे नामाच्या लिंगानुसार बदलतात, आणि त्याचबरोबर मराठी असा भेदही ठेवते जो इंग्रजीने गमावला आहे — नातेवाईक आईकडचा आहे की वडिलांकडचा.
Demonstratives: this, that, these, those
दर्शक सर्वनामे: this, that, these, those
इंग्रजीचे दर्शक शब्द एकाच वेळी दोन प्रकारे विभागले जातात — जवळ विरुद्ध लांब, आणि एकवचन विरुद्ध अनेकवचन — मराठीचे दर्शक शब्दही हाच भेद करतात, पण त्याचबरोबर मराठी नामाच्या लिंगाप्रमाणेही वेगळे रूप वापरते, जो इंग्रजीत अजिबात नसतो.
Possessives: my, your, his, her, and 's
संबंधवाचक सर्वनामे: my, your, his, her, आणि 's
इंग्रजी मालकी दाखवण्यासाठी दोन वेगळ्या पद्धती वापरते — सर्वनाम असेल तर एक, पूर्ण नाम असेल तर दुसरी — तर मराठी दोन्ही एकाच चा/ची/चे या पद्धतीने चालवते, जी मालकाच्या नाही तर मालकीच्या वस्तूच्या लिंगाप्रमाणे बदलते.
Prepositions of Place: in, on, at
स्थळाचे पूर्वसर्ग
इंग्रजीचे संबंधवाचक शब्द (in, on, at) नामाच्या आधी येतात, तर मराठीचे शब्दयोगी अव्यय नामालाच जोडून येतात — आणि इंग्रजीचा तिहेरी in/on/at फरक मराठीच्या -त/-वर या रचनेशी नीट जुळतही नाही.
There is / There are
आहे / आहेत
इंग्रजी 'there' सारखा एक कृत्रिम कर्ता वापरते फक्त काहीतरी अस्तित्वात आहे हे सांगण्यासाठी — मराठीला अशा भराव-शब्दाची गरजच नाही, कारण ती थेट आहे/आहेत वापरून अस्तित्व दाखवते आणि जागा व वस्तू स्वतःच अर्थ पूर्ण करतात.
Can & Basic Modal Verbs
शकणे आणि मूलभूत साहाय्यक क्रियापदे
'Can' इतर सामान्य इंग्रजी क्रियापदांसारखे अजिबात वागत नाही — त्याला कधीच -s लागत नाही, 'to' लागत नाही, आणि खरी क्रिया त्याच्या मागे ढकलली जाते — ही रचना मराठीच्या क्रिया+शकणे पद्धतीशी काहीशी मिळतीजुळती आहे, तरी शकणे कर्त्याच्या लिंगाप्रमाणे बदलते, जे इंग्रजीचे 'can' कधीच करत नाही.
Sentence Structure
वाक्यरचना
इंग्रजीचा शब्दक्रम मराठीइतका मोकळा नाही — आणि याचे कारण या संपूर्ण पानावरचा सर्वात उपयोगी व्याकरण-मुद्दा आहे.
Past Simple Tense
साधा भूतकाळ
इंग्रजीचा भूतकाळ प्रत्येक कर्त्यासाठी एकाच रूपात येतो — या वेळी he/she/it चा वेगळा नियमही नाही — पण अनेक सामान्य क्रियापदे नियमित -ed पॅटर्न मानायला नकार देतात, तर मराठीचा भूतकाळ पूर्णपणे वेगळ्या वाटेने जातो: तो पुरुषाची (I/you/he) पर्वा करत नाही, पण लिंगाची मात्र नक्की करतो.
Object Pronouns
कर्म सर्वनामे
इंग्रजी सर्वनामाच्या कर्मरूपासाठी पूर्णपणे वेगळा दिसणारा शब्द आणते — me, him, her — मराठीसारखे कर्ता-रूपापासूनच ते न बनवता.
Prepositions of Time: in, on, at
वेळेचे पूर्वसर्ग: in, on, at
स्थळाच्या पाठातले तेच तीन पूर्वसर्ग वेळेसाठीही परत येतात — पण ते निवडण्यामागचे तर्कशास्त्र पूर्णपणे बदलते, जागेच्या आकारावरून वेळेच्या स्वरूपावर. मराठी बोलणाऱ्यांना ही सहज-जाण ओळखीची वाटेल: मराठीसुद्धा वेळ दाखवणाऱ्या शब्दांसाठी वेगवेगळी रचना वापरते, फक्त तीन एकमेकांना बदलता येणाऱ्या शब्दांऐवजी मध्ये, -ी प्रत्यय आणि वाजता यांच्याद्वारे.
Present Continuous
चालू वर्तमानकाळ (Present Continuous)
इंग्रजी 'आत्ता काय घडते आहे' हे 'सर्वसाधारणपणे काय घडते' यापासून दोन पूर्णपणे वेगळ्या क्रियारूपांनी वेगळे करते — हाच फरक मराठीसुद्धा आपल्या -त आहे रचनेने करते, पण गंमत म्हणजे इथे लिंगभेद नाहीसा होतो.
Comparatives & Superlatives
तुलनात्मक आणि सर्वोत्कृष्ट रूपे (Comparatives & Superlatives)
इंग्रजी विशेषणाच्या लांबीनुसार तुलना करण्याचे दोन वेगळे मार्ग वापरते — याला मराठीत खरा समांतर पर्याय नाही, कारण मराठी शब्द लहान असो वा मोठा, प्रत्येक तुलना एकाच पद्धतीने करते, पेक्षा आणि सर्वात वापरून.
Imperative (Commands)
आज्ञार्थक वाक्ये (Commands)
इंग्रजी आज्ञा मूळ क्रियेवरून आणि कर्त्याशिवाय देते — हा मराठीपासूनचा खरा फरक आहे, कारण मराठी आजही क्रियेच्या अंतावरूनच सांगते आज्ञा कोणाला दिली आहे, अगदी तू/तुम्ही/आपण प्रत्येक वाक्याला आकार देतात तसे.
Modal Verbs: must, should, have to
सहाय्यक क्रियापदे: must, should, have to
इंग्रजीमध्ये कर्तव्य दाखवण्यासाठी तीन वेगळे शब्द वापरले जातात, प्रत्येकाची तीव्रता वेगळी असते — आणि मराठीसुद्धा नेमका असाच तिहेरी फरक करते, फक्त ती हे तिन्ही स्तर वेगळ्या क्रियापदी रचनांमधून आणि कर्त्याला थेट कर्ता न ठेवता 'ला' प्रत्यय लावून दाखवते.
Question Formation: Do/Does and Wh-Words
प्रश्न रचना: Do/Does आणि Wh-शब्द
इंग्रजी ज्या प्रश्नांमध्ये आधीच दुसरे कोणतेही सहाय्यक क्रियापद नसते, त्यांच्यात do किंवा does हा शब्द घालते — ही निव्वळ व्याकरणिक गरज आहे, आणि मराठी हीच गोष्ट पूर्णपणे वेगळ्या पद्धतीने हाताळते, वाक्याच्या शेवटी एक न बदलणारा प्रश्नवाचक शब्द 'का' जोडून.
Negation: don't, doesn't, isn't
नकारार्थी वाक्ये: don't, doesn't, isn't
प्रश्नांप्रमाणेच, इंग्रजीत साध्या क्रियापदांना नकारार्थी करण्यासाठी do/does सहाय्यक क्रियापद आवश्यक असते — पण 'to be' आणि मॉडल क्रियापदे मात्र कोणत्याही सहाय्यकाशिवाय थेट नकारार्थी होतात. मराठीत असा फरक मुळीच नाही — इथे प्रत्येक प्रकारच्या क्रियापदाला एकाच पद्धतीने, फक्त 'नाही' जोडून नकारार्थी केले जाते.
Adverbs of Frequency
वारंवारता दर्शवणारी क्रियाविशेषणे
इंग्रजीत वारंवारता दर्शवणाऱ्या क्रियाविशेषणांची वाक्यात एक ठरावीक जागा असते — मुख्य क्रियापदाच्या अगदी आधी — तर मराठीत असे शब्द कर्त्याच्या लगेच नंतर बसतात, आणि हा फरक मराठी क्रियापद वाक्याच्या अगदी शेवटी ठेवते यामुळे येतो.
Future: going to
भविष्यकाळ: going to
इंग्रजीचा 'going to' भविष्यकाळ खरोखरच एका हालचाल दाखवणाऱ्या क्रियापदापासून तयार झाला आहे — तीच 'क्रियेकडे जाणे' अशी कल्पना मराठीसुद्धा स्वतःच्या 'णार आहे' या रचनेत वापरते, पण मराठीची ही रचना कोणत्याही एका विशिष्ट क्रियापदाला बांधलेली नाही, त्यामुळे ती पावसासारख्या निर्जीव गोष्टींनाही तितक्याच सहजतेने लागू होते.
Reflexive Pronouns
आत्मवाचक सर्वनामे (Reflexive Pronouns)
इंग्रजी 'स्वतःवर काहीतरी करणे' दाखवण्यासाठी व्यक्तीनुसार बदलणाऱ्या -self शब्दांचा एक स्वतंत्र संच वापरते, तर मराठी अनेकदा आत्मवाचक सर्वनामच वापरत नाही — त्याऐवजी ती अनुभवकर्ता दाखवणारी 'ला' रचना वापरते, आणि जेव्हा आत्मवाचक सर्वनाम वापरतेच, तेव्हा फक्त एकच न बदलणारा शब्द 'स्वतः' वापरून काम भागवते.
Present Perfect Tense
पूर्ण वर्तमानकाळ (Present Perfect)
Present perfect (have/has + past participle) अशी भूतकाळातील क्रिया दाखवते जिचा परिणाम अजूनही टिकून आहे — आणि मराठीसुद्धा हाच फरक बऱ्याच अंशी तसाच दाखवते, आपल्या कृदंतरूपाला वर्तमान संबंधासाठी 'आहे' आणि भूतकाळातील संबंधासाठी 'होता' जोडून.
Present Perfect vs. Past Simple
पूर्ण वर्तमानकाळ विरुद्ध साधा भूतकाळ
या दोन काळांपैकी कोणता वापरायचा हे ठरवण्याचा सगळ्यात स्पष्ट संकेत म्हणजे वाक्यात ठरावीक वेळ सांगितली आहे की नाही — इंग्रजी हा एक कडक नियम मानते, तर मराठीचा 'आहे/होता' मधला निवडही त्याच दिशेने झुकतो, पण तितका कडक नसतो.
Future: will vs. going to
भविष्यकाळ: will विरुद्ध going to
इंग्रजी दोन भविष्यकाळाची रूपे एकाच वेळी जिवंत ठेवते, जेणेकरून निर्णय आत्ताच घेतला की आधीच ठरलेला होता हे दाखवता यावे — आणि मराठीसुद्धा स्वतःच्या पद्धतीने असाच जोडलेला फरक करते, साधा भविष्यकाळ प्रत्यय (-ईन/-शील) आणि आधीच ठरलेल्या योजनेसाठी 'णार आहे' या रचनेमध्ये.
First Conditional
पहिली सशर्त वाक्ये (First Conditional)
First conditional एक खरीखुरी, शक्य असलेली भविष्यातील परिस्थिती दाखवते — जर हे झाले, तर ते होईल — आणि मराठीची 'जर...तर' रचना यावर अगदी नेमकी बसते, फक्त if-उपवाक्यात इंग्रजी वर्तमानकाळावरच अडून राहते, तर मराठी तिथे कृदंतरूप (जणू भूतकाळासारखे दिसणारे) वापरते.
Modal Verbs of Possibility: might, may, could
शक्यता दर्शवणारी साहाय्यक क्रियापदे: might, may, could
या तीन क्रियापदांमुळे एखादी गोष्ट पूर्ण खात्रीशिवाय सौम्यपणे सांगता येते, आणि मराठीत हेच काम करण्यासाठी दोन नेहमीच्या पद्धती आहेत — शकणे हे साहाय्यक क्रियापद (होऊ शकते) आणि कदाचित हे क्रियाविशेषण — दोन्ही इंग्रजीच्या might/may/could वर थोड्या वेगळ्या पद्धतीने बसतात.
Passive Voice
कर्मणी प्रयोग (Passive Voice)
इंग्रजी be + past participle वापरून कर्मणी प्रयोग तयार करते, ज्यात क्रिया करणाऱ्याला मागे ढकलले जाते — अगदी तसंच जसं मराठीचं स्वतःचं जाणे-आधारित कर्मणी प्रयोग करतं.
Relative Clauses: who, which, that
संबंधी वाक्ये: who, which, that
इंग्रजी एखाद्या नामाबद्दलची जास्तीची माहिती त्या नामाच्या अगदी लगेच नंतर एक संबंधी उपवाक्य लावून जोडते — मराठी त्याऐवजी जो...तो अशी जोडी असलेली रचना पसंत करते, ज्यात संबंधी उपवाक्य वाक्याच्या अगदी सुरुवातीलाही जाऊ शकते.
Reported Speech
अप्रत्यक्ष कथन
एखाद्याचे बोलणे पुढे सांगताना इंग्रजी क्रियापदाचा काळ एक पाऊल मागे भूतकाळाकडे ढकलते — हा बदल मराठीचे स्वतःचे अप्रत्यक्ष कथन, जे की किंवा असे म्हणून यांनी दाखवले जाते, बहुतेक वेळा पूर्णपणे टाळते.
Phrasal Verbs: An Introduction
वाक्यांशी क्रियापदे: एक ओळख
इंग्रजी एखाद्या क्रियापदाला एका छोट्या शब्दासोबत (up, out, off) जोडून एक नवा, बऱ्याचदा अनपेक्षित अर्थ तयार करते — मराठी याच्या सर्वांत जवळ स्वतःच्या संयुक्त क्रियापदांमध्ये (क्रियापद + क्रियापद, जसे सोडून देणे) पोहोचते, तरीही त्यातला अर्थबदल कधीच इतका अनपेक्षित नसतो.
Gerunds vs. Infinitives
-ing रूप आणि to + क्रियापद
काही क्रियापदांनंतर इंग्रजीला -ing रूप लागते; काही क्रियापदांनंतर तिला 'to' + क्रियापद लागते — हा फरक मराठी मुळातच करत नाही, कारण मराठीचे स्वतःचे क्रियावाचक नाम रूप (-णे धातुसाधित, जसे पोहणे) आधीच्या क्रियापदावर अवलंबून न राहता एकसारखेच ओळखता येते.
Question Tags
प्रश्नपुच्छे (Question Tags)
इंग्रजी होकाराची पुष्टी मागण्यासाठी वाक्याच्या शेवटी एक छोटासा प्रतिबिंबित प्रश्न जोडते — मराठीसुद्धा असेच काहीसे करते, ना किंवा नाही का सारख्या एकाच, कधीही न बदलणाऱ्या पुच्छाने, वाक्यातून काहीही पुन्हा न बनवता.
Second Conditional
द्वितीय सशर्त वाक्य
Second conditional एक अवास्तविक किंवा असंभाव्य वर्तमान परिस्थिती सांगते — एक काल्पनिक गोष्ट, खरी शक्यता नाही — आणि हे मराठीच्या स्वतःच्या संकेतार्थ या सशर्त क्रियारूपाच्या अगदी जवळ बसते, जी अवास्तवता दाखवण्यासाठी स्वतःचे वेगळे क्रियारूप वापरते.
Present Perfect Continuous
पूर्ण चालू वर्तमानकाळ
हा काळ तुम्हाला आधीच माहीत असलेल्या दोन कल्पना — present perfect चे 'अजूनही महत्त्वाचे असणे' आणि continuous चे 'चालू असलेली क्रिया' — एकाच रूपात एकत्र आणून कालावधीवर भर देतो, आणि मराठी हेच काम आपल्या साध्या चालू वर्तमानकाळाला पासून असलेल्या काळवाचक शब्दसमूहासोबत जोडून करते.
Past Perfect Tense
पूर्ण भूतकाळ
Past perfect (had + past participle) दोन भूतकालीन घटनांपैकी आधी घडलेली घटना दाखवतो — हा फरक मराठी आधीच स्वतःच्या होते या पूर्ण भूतकाळ रचनेने व्याकरणिकदृष्ट्या करते, त्यामुळे हा काळ बहुतेक इतर इंग्रजी काळांपेक्षा जास्त ओळखीचा वाटतो.
Passive Voice: All Tenses
कर्मणी प्रयोग: सर्व काळ
इंग्रजीतील प्रत्येक कर्मणी काळ त्याच be + past participle या साच्यातून तयार होतो, दर वेळी फक्त be बदलतो. मराठीचा स्वतःचा कर्मणी प्रयोगही आश्चर्यकारकरीत्या असाच चालतो — तो मुख्य क्रियापदाच्या भूतकालवाचक कृदंताला जाणे या साहाय्यक क्रियापदाशी जोडतो, आणि काळ बदलण्याचे संपूर्ण काम जाणेच करतो.
Third Conditional
तृतीय सशर्त वाक्य
Third conditional एका अवास्तव भूतकाळाबद्दल बोलते — जे प्रत्यक्षात घडलेच नाही आणि आता बदलताही येणार नाही — हा इंग्रजीच्या काल्पनिक व्याकरणाचा सर्वात दूरचा टप्पा आहे, आणि हाच अर्थ व्यक्त करण्यासाठी मराठीच्या स्वतःच्या जर...तर या सशर्त रचनेलाही असता या रूपाचा आधार घ्यावा लागतो.
Reported Speech: Questions & Commands
अप्रत्यक्ष कथन: प्रश्न आणि आज्ञा
एखादा प्रश्न किंवा आज्ञा अप्रत्यक्षपणे सांगणे इंग्रजी वाक्याला पूर्णपणे नवा आकार देते, फक्त काळ नाही — प्रश्नाची शब्दरचना नाहीशी होते आणि आज्ञा to-इनफिनिटिव्हमध्ये बदलते — तर मराठीला जवळजवळ काहीच पुन्हा रचावे लागत नाही.
Modal Verbs of Deduction: must, can't, might have
अनुमानदर्शक क्रियापदे: must, can't, might have
ही मोडल क्रियापदे तुम्हाला पूर्ण खात्री नसलेल्या एखाद्या गोष्टीबद्दल ठाम अंदाज बांधू देतात — काय खरे असलेच पाहिजे, काय खरे असणे शक्यच नाही, आणि काय घडले असावे — हे काम मराठी असेल या एकाच रूपाच्या भरवशावर सोडून देते, आणि नेमका काळ ठरवण्याचे काम संदर्भावर सोपवते.
Relative Clauses: Non-Defining, whose/where/when
संबंधवाचक वाक्ये: अ-निश्चयात्मक, whose/where/when
संबंधवाचक उपवाक्याआधी येणारा एक स्वल्पविराम इंग्रजीत त्याचे काम पूर्णपणे बदलून टाकतो — कोणत्या नामाबद्दल बोलले जात आहे हे ठरवण्यापासून ते आधीच ओळखल्या गेलेल्या नामाबद्दल जास्तीची माहिती देण्यापर्यंत — हा फरक मराठीची जो...तो ही रचना विरामचिन्हांतून अजिबात दाखवत नाही.
Phrasal Verbs: Separable vs. Inseparable
वाक्यांशी क्रियापदे: विभाज्य विरुद्ध अविभाज्य
काही वाक्यांशी क्रियापदे आपल्या कर्माला क्रियापद आणि कणाच्या मध्ये सरकू देतात, तर काही अजिबात विभागली जायला तयार नसतात — हा फरक प्रत्येक क्रियापदासाठी वेगळा लक्षात ठेवावा लागतो, आणि मराठीच्या स्वतःच्या स्थिर, नेहमी क्रियापदाआधी कर्म येणाऱ्या शब्दक्रमात याच्याशी तुलना करण्यासारखे काहीच नाही.
Past Habits: used to and would
भूतकाळातील सवयी: used to आणि would
इंग्रजीकडे 'हे आधी नियमितपणे घडायचे, पण आता घडत नाही' हे सांगण्यासाठी स्वतःची खास रचना आहे — ही बारकाई मराठीचा सर्वसाधारण सवयवाचक भूतकाळ (-आयचो/-आयची) आपोआप वेगळी दाखवत नाही.
Causative Verbs: have/get something done
प्रयोजक क्रियापदे: have/get something done
इंग्रजी 'मी दुसऱ्या कोणाकडून हे काम करून घेतले' हे एका सुसंघटित have/get + object + past participle रचनेतून दाखवते, तर मराठी हाच अर्थ करून घेणे या स्वतःच्या संयुक्त क्रियापद रचनेतून थेट क्रियेतच गुंफून टाकते.
Advanced Comparatives: as...as, the...the
प्रगत तुलनावाचक रचना: as...as, the...the
साध्या -er/more तुलनावाचक रूपांच्या पलीकडे जाऊन, इंग्रजीकडे समान तुलनेसाठी एक रचना आहे आणि दोन गोष्टी एकाचवेळी बदलताना दाखवण्यासाठी एक जोडीदार रचना आहे — एकदा साचा लक्षात आला की दोन्हींना मराठीत अगदी जवळचे समांतर सापडतात.
Discourse Connectors: however, although, despite
संवाद जोडणारे शब्द: however, although, despite
हे औपचारिक पातळीवरील जोडशब्द लेखनात आणि जपून बोलल्या जाणाऱ्या भाषेत विरोधाभास आणि सवलत दाखवतात — प्रत्येकाची स्वतःची व्याकरणिक गरज असते, जी मराठीच्या एकाच शब्दाशी एक-एक जुळत नाही.
Mixed Conditionals
मिश्र सशर्त वाक्ये
प्रत्यक्ष घटना नेहमी second आणि third conditional मध्ये गृहीत धरलेल्या स्वच्छ भूतकाळ/वर्तमानकाळाच्या विभागणीनुसार घडत नाहीत — mixed conditionals मध्ये भूतकाळातील एखादी अट वर्तमानकाळावर परिणाम करू शकते, किंवा वर्तमानातील एखादे सत्य भूतकाळातील परिणामाचे कारण बनू शकते.
Inversion for Emphasis
जोर देण्यासाठी शब्दक्रम उलट करणे (Inversion)
एखादा नकारार्थी किंवा मर्यादादर्शक शब्द वाक्याच्या सुरुवातीला आणला की कर्ता आणि साहाय्यक क्रियापद यांची जागा अदलाबदल होते — ही एक औपचारिक, साहित्यिक शैली आहे, जिची पुसटशी झलक मराठीतील शब्दक्रम बदलून आणि जोर देणारे प्रत्यय जोडून जोर देण्याच्या पद्धतीत सापडते.
Cleft Sentences: It was...who / What I need is...
विभागीत वाक्ये (Cleft Sentences)
Cleft sentences एखाद्या साध्या विधानाचे दोन भाग करून बरोबर एका माहितीवर झोत टाकतात — जोर देण्याची ही एक रचनात्मक पद्धत आहे, जी मराठी बहुधा एकाच जोर देणाऱ्या च प्रत्ययाने साध्य करते.
Modal Perfect: should have, could have, would have
भूतकालीन क्रियार्थक रूपे (Modal Perfect)
should have, could have, would have ही तीन modal-plus-have जोडणी अशा भूतकाळाचा विचार करतात जो प्रत्यक्षात घडलाच नाही — एक चुकलेली जबाबदारी, न वापरलेली क्षमता, किंवा अपूर्ण राहिलेला निर्णय — आणि प्रत्येकाची स्वतःची वेगळी भावनिक छटा आहे.
Nominalization & Formal Register
नामीकरण आणि औपचारिक भाषाशैली
औपचारिक इंग्रजी लेखन क्रियापदांना अमूर्त नामांमध्ये रूपांतरित करण्यास प्राधान्य देते — हीच संक्षेपाची सवय शैक्षणिक आणि शासकीय इंग्रजीला त्याच कल्पनेच्या सहज बोलल्या जाणाऱ्या अभिव्यक्तीपेक्षा खूपच घट्ट बनवते.
Idioms & Collocations
वाक्प्रचार आणि शब्दजोड्या (Collocations)
मातृभाषिकांसारखा सहजपणा म्हणजे अशा ठरलेल्या शब्दजोड्या ओळखणे ज्यांचा अर्थ वेगवेगळ्या शब्दांवरून लावता येत नाही — आणि मराठीची स्वतःची समृद्ध वाक्प्रचार परंपरा तुला हे ओळखण्याची योग्य सहजबुद्धी आधीच देते, जरी प्रतिमा पूर्णपणे वेगळ्या असल्या तरी.
Subjunctive Mood
विध्यर्थ (Subjunctive Mood)
औपचारिक इंग्रजी व्याकरणाचा एक छोटासा भाग he/she/it साठीसुद्धा साधे, रूप न बदललेले क्रियापद वापरतो — हा एका जुन्या क्रियारूपाचा जिवाश्म आहे, जो विशेषतः सुचवणे आणि मागणी करणे अशा क्रियापदांनंतर टिकून राहिला आहे, अगदी तसाच जसा मराठी एखाद्या इच्छा, सूचना किंवा मागणी दर्शवणाऱ्या की-उपवाक्यानंतर मुख्य क्रियापदाला स्वतःच्या विध्यर्थी -आवे रूपात बदलते.
Ellipsis & Substitution
लोप आणि प्रतिस्थापन
सहज बोलली जाणारी इंग्रजी पुनरावृत्ती झालेले शब्द सतत गाळून टाकते, ते पुन्हा न सांगता — या सवयीत गाळलेली माहिती मनात धरून ठेवावी लागते, ती स्पष्टपणे लिहिलेली दिसत नाही, अगदी तसेच जसे मराठी सुद्धा/ही हा एकच प्रत्यय किंवा एखादे गाळलेले क्रियापद तो अर्थ वाहून नेऊ देते ज्यासाठी अन्यथा एक संपूर्ण पुनरावृत्त उपवाक्य लागले असते.
Advanced Phrasal Verbs & Multi-word Verbs
प्रगत वाक्यांश-क्रियापदे
काही इंग्रजी क्रियापदे एकाच वेळी दोन उपपद घेतात, किंवा एखाद्या शब्दयोगी अव्ययासोबत मिळून तीन-भागी एकक बनवतात — ही आधीच्या स्तरांवरील वाक्यांश-क्रियापदांची सवय तिच्या सर्वात संक्षिप्त रूपापर्यंत नेते, अशी भूमिका जी मराठी आपल्या संयुक्त क्रियापदांनी (मुख्य क्रियापद + हलके क्रियापद) पार पाडते.
Register Switching: Formal vs. Colloquial English
औपचारिक विरुद्ध बोलीभाषा इंग्रजी
शेवटचे C1 कौशल्य हा कोणताही नवा व्याकरण नियम नाही — आतापर्यंत शिकलेली प्रत्येक गोष्ट केव्हा वापरायची हे जाणणे आहे. इंग्रजी औपचारिक आणि बोलीभाषेतील पातळ्यांमध्ये शब्दसंग्रह, संक्षिप्त रूपे (contractions) आणि रचना जवळजवळ तितक्याच तीव्रतेने बदलते जितकी मराठी लिखित/औपचारिक क्रियारूपे आणि रोजच्या बोलण्यातील संक्षिप्त क्रियारूपे यांच्यात बदलते.
Discourse Markers & Hedging
प्रवचन सूचक शब्द आणि मृदुकथन
उन्नत इंग्रजीत ठाम विधानांना arguably, presumably, to some extent यांसारख्या शब्दांनी मृदू केलं जातं — म्हणजे बोलणाऱ्याला आपल्या मताबद्दल ठाम राहता येतं, पण ते पूर्ण निश्चित सत्य म्हणून लादल्यासारखं वाटत नाही. मराठीत हीच भूमिका कदाचित, असे वाटते की, असे म्हणता येईल की यांसारखे शब्दप्रयोग बजावतात, पण ते वाक्यात नेमके कुठे बसतात याचा नियम इंग्रजीपेक्षा वेगळा आहे.
Participle Clauses
कृदंत उपवाक्ये
उन्नत इंग्रजीत दुसऱ्या क्रियेला कृदंतात बदलून दोन जुळलेल्या क्रियांना एकाच वाक्यात सामावलं जातं — ही एक घट्ट, साहित्यिक बांधणी आहे, जी मराठीच्या -त -त (चालू क्रिया) आणि -ऊन/-ल्यावर (पूर्ण झालेली क्रिया) या कृदंत रूपांशी जवळून जुळते.
Alphabet & Pronunciation
मुळाक्षरे आणि उच्चार
मराठीची देवनागरी लिपी ध्वन्यात्मक आहे — जे लिहिलं जातं, ते जसंच्या तसं उच्चारलं जातं. इंग्रजीचं तसं नाही, त्यामुळे फक्त अक्षरं पाठ करून भागत नाही — प्रत्येक नव्या शब्दाचा उच्चार त्याच्या स्पेलिंगपासून वेगळा शिकावा लागतो.
Colors
रंग
मराठीत निळा, पिवळा, काळा यांसारखे -आ ने संपणारे रंगवाचक शब्द नामाच्या लिंग व वचनानुसार बदलतात — निळा, निळी, निळे. इंग्रजीतील रंगाचे शब्द मात्र कधीच बदलत नाहीत, मग नाम कोणत्याही लिंगाचं किंवा वचनाचं असो.
Days of the Week
आठवड्याचे दिवस
देवनागरी लिपीत मोठं-लहान अक्षर असा भेदच नसल्यामुळे मराठीत दिवसांची नावं नेहमी सारखीच दिसतात, पण इंग्रजीत Monday, Tuesday सारखी नावं नेहमी मोठ्या अक्षराने सुरू होतात. शिवाय मराठीतील परवा हा एकच शब्द दोन दिशांना वापरला जातो, तर इंग्रजीत त्यासाठी दोन वेगळे शब्दप्रयोग लागतात.
Months & Seasons
महिने आणि ऋतू
इंग्रजीत महिना आणि तारीख दाखवण्यासाठी in आणि on असे वेगळे स्वतंत्र पूर्वसर्ग (prepositions) वापरले जातात. मराठीत हेच काम -त आणि -ला असे नामाला थेट जोडलेले प्रत्यय करतात, त्यामुळे वेगळा शब्दच लागत नाही.
Weather
हवामान
इंग्रजीत हवामानाचं वाक्य बनवताना it हा एक रिकामा, अर्थहीन कर्ता वापरावा लागतो — फक्त व्याकरणाची गरज म्हणून. मराठीत मात्र पाऊस, ऊन यांसारखा खरा कर्ता वाक्यात प्रत्यक्ष असतो, त्यामुळे असा रिकामा शब्द लागतच नाही.
Food & Drinks
अन्न आणि पेये
इंग्रजीत भात, ब्रेड, पाणी यांसारखे अगणनीय (uncountable) पदार्थ a/an या लेखासोबत (article) वापरता येत नाहीत. मराठीत मुळात a/an/the असा लेखच अस्तित्वात नाही, त्यामुळे ही संपूर्ण संकल्पना नव्याने शिकावी लागते.
Telling Time
वेळ सांगणे
इंग्रजीत वेळ सांगताना past (उलटून गेलेली वेळ) आणि to (अजून बाकी असलेली वेळ) असे दोन वेगळे पूर्वसर्ग वापरले जातात. मराठीत हाच फरक वाजून आणि वाजायला या दोन वेगळ्या क्रियापद रूपांनी दाखवला जातो.
Clothing
कपडे
इंग्रजीत कपडे घातलेले असणे (स्थिती) आणि कपडे घालण्याची क्रिया (कृती) यांसाठी wear आणि put on असे दोन वेगळे क्रियापद वापरले जातात. मराठीत मात्र दोन्हीसाठी घालणे हेच एक क्रियापद असतं, फक्त काळावरून (पूर्ण की चालू) फरक कळतो.
Body Parts
शरीराचे अवयव
दुखणं सांगण्यासाठी इंग्रजीत hurt नावाचं एक साधं क्रियापद वापरलं जातं — शरीराच्या अवयवांबरोबर जोडून सराव करण्यासाठी ही चांगली जागा आहे.
House & Furniture
घर आणि फर्निचर
घरातील वस्तूंबद्दल बोलताना आधी शिकलेली there is/are ही रचना सरळ वापरता येते — नवीन व्याकरण नाही, फक्त नवीन शब्दसंग्रह.
Animals
प्राणी
इंग्रजीतील प्राण्यांची बहुतेक नावं नर-मादी दोघांसाठी एकच असतात — मराठीत मात्र काही सामान्य प्राण्यांसाठी नर आणि मादी दाखवणारे वेगळे शब्दरूप आहेत, तर काहींसाठी एकच नपुंसकलिंगी शब्द चालतो.
Shopping & Money
खरेदी आणि पैसे
किंमत विचारण्यासाठी how much हा प्रश्न-शब्दप्रयोग गणनीय आणि अगणनीय नामांतील फरकाचा थेट व्यावहारिक उपयोग आहे — मराठीत मात्र किती हा एकच शब्द दोन्हीकडे न बदलता वापरला जातो.
Question Words
प्रश्नवाचक शब्द
इंग्रजीतील प्रश्नवाचक शब्द नेहमी वाक्याच्या सुरुवातीला येतात आणि do/does बरोबर मिळून काम करतात — मराठीत मात्र प्रश्नवाचक शब्द वाक्याच्या आतच, उत्तराची जागा घेऊन बसतो.
Adjective Order
विशेषणांचा क्रम
एकाच नामाला अनेक विशेषणं लावली की इंग्रजी त्यांना एका ठराविक क्रमात बसवते — मराठीत असा कडक क्रम नाही, त्यामुळे हा एक नवीन नियम आहे.
Countable & Uncountable Nouns
गणनीय आणि अगणनीय नामे
एखादं नाम मोजता येतं की नाही, हेच ठरवतं की त्याच्याबरोबर 'a/an', अनेकवचनाचं -s आणि how much/how many यांतलं काय येईल — हा नियम इथे पूर्णपणे बघू या.
Basic Directions
मूलभूत दिशा
रस्ता सांगणं ही आधी शिकलेल्या आज्ञार्थी वाक्यरचनेचा — कर्ता न घेता क्रियापदाचंच थेट आज्ञारूप वापरण्याचा — एक थेट व्यावहारिक उपयोग आहे.
Daily Routine
दैनंदिन दिनचर्या
दिनचर्या सांगण्यासाठी आधी शिकलेला साधा वर्तमानकाळ आणि वारंवारता दाखवणारे शब्द एकत्र येतात — हा धडा ते व्याकरण थेट व्यवहारात आणतो.
Hobbies & Free Time
छंद आणि मोकळा वेळ
छंद सांगताना like, enjoy यांसारख्या क्रियापदांनंतर -ing रूप कसं वापरायचं, ते इथे प्रत्यक्ष व्यवहारात येतं.
Jobs & Professions
व्यवसाय आणि नोकऱ्या
व्यवसाय सांगताना इंग्रजीत 'a/an' वापरणं बंधनकारक आहे — मराठीत मात्र 'एक' शब्दाशिवायही व्यवसाय सहज सांगता येतो, त्यामुळे हा नियम आधी नीट लक्षात ठेवावा लागतो.
Travel & Transportation
प्रवास आणि वाहतूक
वाहतुकीचं साधन सांगण्यासाठी इंग्रजीत by नावाचा शब्द वापरला जातो, पण पायी चालण्यासाठी मात्र on foot हा वेगळाच शब्दप्रयोग वापरला जातो, by नाही — मराठीतही नेमकं हेच घडतं.
At the Restaurant
उपाहारगृहात
उपाहारगृहात ऑर्डर देताना would like हे रूप want पेक्षा खूपच सौम्य आणि सभ्य वाटतं — मराठीतील हवं आहे हा शब्दप्रयोगच मुळात तितका सौम्य असतो.
Health & Illness
आरोग्य आणि आजारपण
एखादा ठराविक आजार सांगण्यासाठी इंग्रजीत have वापरतात, तर सर्वसाधारण अस्वस्थता सांगण्यासाठी feel/be — मराठीत मात्र या दोन्हींची सुरुवात मला नेच होते, जरी पुढचं क्रियापद वेगळं असलं तरी.
Making Plans & Invitations
योजना आणि आमंत्रणे
आमंत्रण देताना Would you like to...? हे रूप Do you want to...? पेक्षा जास्त सभ्य वाटतं — मराठीतही आमंत्रण देताना सहसा येशील का? सारख्या सौम्य प्रश्नाचाच वापर होतो.
Giving Opinions
मत व्यक्त करणे
मत मांडणारी वाक्यं सहसा I think that... या ठराविक सुरुवातीने सुरू होतात — that वगळणंही बरोबर आहे, पण that ठेवल्याने वाक्य जास्त स्पष्ट वाटतं.
Making Suggestions
सूचना देणे
सूचना देण्याचा एक सर्वसामान्य मार्ग म्हणजे Why don't we...? — हे वाक्य खरं तर कारण विचारत नाही, तर प्रश्नाच्या रूपात सूचना देतं; मराठीतही सूचना अनेकदा अशाच प्रश्नरूपात दिली जाते.
Describing People: Appearance
व्यक्तींच्या रूपाचे वर्णन
रूप-रंग सांगण्यासाठी इंग्रजी have (उंची, केस, डोळे) आणि be (उंच, बारीक) — अशी दोन वेगळी क्रियापदं वापरते; मराठीत मात्र दोन्हीसाठी आहे हे एकच क्रियापद येतं, फक्त वाक्यरचना बदलते.
Describing People: Personality
व्यक्तींच्या स्वभावाचे वर्णन
स्वभाव दाखवणारे शब्द नेहमी be या क्रियापदासोबत येतात — रूप-रंगाच्या पाठात दिसलेली be + विशेषण ही रचना इथेही तशीच चालते, फक्त आता ती बाह्य रूप नाही तर आतला स्वभाव दाखवते.
Extended Family & Relationships
विस्तारित कुटुंब आणि नाती
family पाठात दिसलेली 'एकच शब्द दोन्ही बाजूंसाठी' ही कल्पना uncle, aunt, cousin यांसारख्या शब्दांतही तशीच दिसते — मराठीत मात्र या प्रत्येक नात्यासाठी वेगळा, अगदी नेमका शब्द आहे.
School & Education
शाळा आणि शिक्षण
शिकण्याशी संबंधित अभ्यास करणे आणि शिकणे या दोन वेगळ्या क्रिया आहेत — अभ्यास करणे एक कृती दाखवते, तर शिकणे तिचा परिणाम दाखवते.
Technology Basics
तंत्रज्ञानाची मूलभूत माहिती
बरेच तंत्रज्ञानविषयक शब्द मराठीतही जसेच्या तसे उधार घेतले गेले आहेत — कॉम्प्युटर, इंटरनेट, मोबाईल असे शब्द बोलीभाषेत थेट वापरले जातात.
Nature & Environment
निसर्ग आणि पर्यावरण
निसर्गाबद्दल बोलताना there-is-are ही रचना पुन्हा सर्रास वापरली जाते — 'there are many trees' यासारख्या वाक्यांत.
Quantifiers: much, many, a lot of, few, little
परिमाणदर्शक शब्द
countable-uncountable पाठात शिकलेल्या फरकाचा पुरेपूर उपयोग इथे होतो — much/little फक्त न मोजता येणाऱ्या नामांसाठी, many/few फक्त मोजता येणाऱ्या नामांसाठी वापरले जातात.
Time Expressions & Sequencing Words
वेळ आणि क्रम दर्शवणारे शब्द
क्रम दर्शवणारे शब्द (first, then, after that) एखादी गोष्ट किंवा पद्धत एकमेकांशी जोडतात — past-simple पाठात शिकलेली भूतकाळातील वाक्ये जोडण्यासाठी हे खूप उपयोगी पडतात.
Emotions & Feelings
भावना आणि मनोभाव
इंग्रजीतील अनेक भावदर्शक शब्द -ed आणि -ing अशा दोन्ही रूपांत येतात — bored/boring यासारख्या जोडीतील फरक इथे स्पष्ट दिसतो.
Making Complaints
तक्रार करणे
औपचारिक तक्रार करण्यासाठी I'm afraid there's a problem यासारखे मृदू सुरुवातीचे वाक्यांश वापरले जातात — थेट 'This is wrong' म्हणण्यापेक्षा हे खूप जास्त सभ्य आहे.
Apologizing & Responding
माफी मागणे आणि उत्तर देणे
I'm sorry for/about दोन शब्दयोगी एकसारखा अर्थ देतात, पण थोडे वेगळे व्याकरणिक सोबती मागतात — for + -ing किंवा नाम, about + नाम — मराठीत यासाठी एकच बद्दल पुरेसे आहे.
Giving Advice
सल्ला देणे
If I were you... second-conditional पाठात शिकलेले काल्पनिक रूप सल्ला देण्यासाठी वापरण्याचा एक अतिशय सामान्य वाक्यांश आहे.
Narrative Tenses in Storytelling
गोष्ट सांगण्याचे काळ
एखादी गोष्ट व्यवस्थित सांगण्यासाठी past-simple, past-perfect, आणि present-continuous हे तीनही काळ एकत्र काम करतात — प्रत्येक जण गोष्टीत वेगळी भूमिका बजावतो.
Storytelling Connectors
गोष्ट सांगताना वापरले जाणारे जोडशब्द
discourse-connectors (B2) पाठाची तयारी म्हणून, हा पाठ गोष्ट सांगताना कारण, विरोधाभास आणि परिणाम दाखवणाऱ्या साध्या जोडशब्दांची ओळख करून देतो.
Workplace English
कामाच्या ठिकाणची इंग्रजी
कामाच्या ठिकाणी बोलताना Could you... सारखी नम्र प्रश्नरचना Can you... पेक्षा जास्त औपचारिक आणि सभ्य मानली जाते.
Technology & Internet Vocabulary
तंत्रज्ञान आणि इंटरनेट शब्दसंग्रह
technology-basics (A2) पाठात पाहिलेल्या मूलभूत शब्दांपुढे जाऊन, हा पाठ इंटरनेट वापराशी संबंधित शब्द — शोध, अपलोड, सोशल मीडिया — यांची ओळख करून देतो.
Environment & Sustainability
पर्यावरण आणि शाश्वतता
हा पाठ passive-voice पाठात शिकलेली रचना (be + past participle) पर्यावरणाशी संबंधित संभाषणात, जिथे ती खूप सामान्य आहे, पुन्हा सरावासाठी आणतो.
News & Current Events
बातम्या आणि ताज्या घडामोडी
बातम्यांचे मथळे अनेकदा reported-speech पाठात शिकलेली रचना वापरतात — कोणी सांगितलेली गोष्ट अप्रत्यक्षपणे मांडण्यासाठी.
Idiomatic Expressions I
वाक्प्रचार I
वाक्प्रचारांचा अर्थ त्यातील वेगवेगळ्या शब्दांवरून समजत नाही — मराठीतही अशाच प्रकारचे लाक्षणिक वाक्प्रचार आहेत, त्यामुळे ही संपूर्ण कल्पना मराठीसाठी नवीन नाही.
Everyday Phrasal Verbs
रोजच्या वापरातील वाक्प्रचार-क्रियापदे
phrasal-verbs-intro पाठात शिकलेल्या कल्पनेचा व्यावहारिक विस्तार — इथे रोजच्या संभाषणात सर्वाधिक येणारी वाक्प्रचार-क्रियापदे आणखी पाहता येतात.
Expressing Agreement & Disagreement
सहमती आणि असहमती व्यक्त करणे
ellipsis-substitution पाठात अजून न पाहिलेली so do I / neither do I ही रचना सहमती दाखवण्यासाठी रोज वापरली जाते — हा पाठ ती प्रथमच समोर आणतो.
Comparing Experiences
अनुभवांची तुलना
present-perfect-vs-past-simple पाठात शिकलेला नियम प्रत्यक्षात आणण्याची योग्य जागा — 'have you ever...' प्रश्न present perfect वापरतात, आणि त्यांची उत्तरं अनेकदा past simple वापरतात.
Health & Wellness Vocabulary
आरोग्य आणि तंदुरुस्तीचे शब्द
health-illness (A2) पाठात पाहिलेल्या तात्पुरत्या आजाराच्या शब्दांपुढे जाऊन, हा पाठ दीर्घकालीन आरोग्य-सवयी सांगणाऱ्या शब्दांची ओळख करून देतो.
Idiomatic Expressions II
वाक्प्रचार II
idiomatic-expressions-1 धड्याचा पुढचा भाग — आता तू B2 पातळीवर आहेस, त्यामुळे हे वाक्प्रचार अधिक सूक्ष्म आणि व्यावसायिक संदर्भांत वापरले जातात.
Formal Email Writing
औपचारिक ईमेल लेखन
औपचारिक ईमेल सुरू करण्यासाठी आणि संपवण्यासाठी ठराविक वाक्यांश असतात — workplace-english धड्यात पाहिलेली सौम्य प्रश्नरूपे इथे लिखित स्वरूपात पुन्हा दिसतात.
Academic Vocabulary I
शैक्षणिक शब्दसंग्रह I
शैक्षणिक लेखनात nominalization-formal धड्यात पाहिलेली नामीकरणाची सवय वारंवार वापरली जाते — analyze → analysis, research → research (दोन्ही रूपे एकच शब्द).
Debate & Argumentation
वादविवाद आणि युक्तिवाद
discourse-connectors धड्यात पाहिलेले however/although इथे थेट वादाची रचना उभी करण्यासाठी वापरले जातात — एखादी गोष्ट मान्य करणे आणि मग तिचे खंडन करणे.
Media & News Vocabulary
प्रसारमाध्यमे आणि बातम्यांचा शब्दसंग्रह
news-current-events (B1) धड्यापुढे जाऊन, हा धडा प्रसारमाध्यमांशी संबंधित शब्दांवर — सेन्सॉरशिप, पूर्वग्रह, मथळा — लक्ष केंद्रित करतो.
Common Collocations
सर्वसामान्य शब्दजोड्या (Collocations)
Collocations म्हणजे शब्दांच्या जोड्या ज्या नैसर्गिकरीत्या एकत्र येतात — वाक्प्रचारांसारखा त्यांना लपलेला अर्थ नसतो, तरीही चुकीची जोडी वापरल्यास लगेच अमातृभाषिक असल्याचे जाणवते.
False Friends & Common Errors
संभ्रम निर्माण करणारे शब्द आणि सामान्य चुका
हा एक उजळणीचा धडा आहे — या संपूर्ण अभ्यासक्रमात वेगवेगळ्या ठिकाणी दिसलेल्या सर्वात सामान्य चुका इथे एकाच जागी पुन्हा पाहता येतात.
British vs. American English
ब्रिटिश विरुद्ध अमेरिकन इंग्रजी
जशा मराठीच्याही वेगवेगळ्या प्रादेशिक बोली आहेत, तशीच इंग्रजीही दोन मोठ्या प्रादेशिक शैलींत विभागली गेली आहे — शब्दसंग्रह आणि स्पेलिंग दोन्हींत वेगळी.
Proverbs & Sayings
म्हणी
म्हणी संपूर्ण वाक्यासारख्या लक्षात ठेवाव्या लागतात — मराठी आणि इंग्रजीतील अनेक म्हणी एकाच अर्थाला वेगवेगळ्या प्रतिमांतून व्यक्त करतात.
Humor & Wordplay
विनोद आणि शब्दखेळ
इंग्रजीतील विनोद अनेकदा एकाच शब्दाच्या दोन अर्थांचा एकाच वेळी वापर करतो — असा विनोद समजण्यासाठी एखाद्या शब्दाचे सर्व अर्थ माहीत असणे गरजेचे आहे.
Legal & Bureaucratic Vocabulary
कायदेशीर आणि प्रशासकीय शब्दसंग्रह
कायदेशीर इंग्रजी नामीकरण (nominalization) आणि कर्मणी प्रयोग (passive voice) या दोन्ही युक्त्यांचा एकत्रित आणि टोकाचा वापर करते — हा इंग्रजीतील सर्वात औपचारिक आणि सर्वात दाट भाषास्तर आहे.
Academic Writing
शैक्षणिक लेखन
शैक्षणिक लेखन औपचारिक क्रियापद-रूपे आणि विशिष्ट शब्दसंग्रह एकत्र आणून एक खास, मृदू-पण-ठाम असा सूर तयार करते.
Literary Register
साहित्यिक भाषाशैली
मराठीत स्वतःचा एक समृद्ध प्रमाणभाषा-विरुद्ध-बोलीभाषा भेद शतकानुशतके अस्तित्वात आहे. इंग्रजीत असा वेगळ्या क्रियापद-रूपांवर आधारित भेद नाही, पण वाक्यरचना आणि निवेदनतंत्रातून तितकाच ठळक भाषास्तर उभा राहतो.
Rhetorical Devices
अलंकार आणि वक्तृत्वकला
उलट क्रम आणि cleft वाक्यांसारख्या रचना आता एका मोठ्या वर्गात — वक्तृत्वकलेतील अलंकारांमध्ये — एकत्र येतात, जे भाषणे आणि निबंधांत श्रोत्याला किंवा वाचकाला पटवून देण्यासाठी वापरले जातात.
Political & Social Vocabulary
राजकीय आणि सामाजिक शब्दसंग्रह
कर्मणी प्रयोग (passive voice) आणि नामीकरण (nominalization) या दोन्ही युक्त्या राजकीय भाषेत एकत्र काम करतात — कोणी केले हे लपवून फक्त कृतीवर लक्ष केंद्रित करण्यासाठी.
Scientific & Technical Vocabulary
वैज्ञानिक आणि तांत्रिक शब्दसंग्रह
शैक्षणिक शब्दसंग्रहात पाहिलेल्या hypothesis, evidence सारख्या शब्दांचा हा थेट विस्तार आहे — इथे आणखी विशिष्ट वैज्ञानिक प्रक्रिया-शब्द पाहायला मिळतील.
Advanced Idioms
प्रगत वाक्प्रचार
यापूर्वीच्या वाक्प्रचार-पाठांची अंतिम कडी — इथले वाक्प्रचार बहुधा साहित्यिक किंवा व्यावसायिक संदर्भांत येतात, रोजच्या बोलण्यात नाही.
Nuanced Register Shifting
सूक्ष्म भाषास्तर बदल
औपचारिक/अनौपचारिक असा दोन-स्तरीय भेद आता आणखी बारकाईने विभागता येतो — औपचारिक, तटस्थ आणि अगदी अनौपचारिक, असे तीन स्तर.
Advanced False Friends & Common Errors
प्रगत फसवे शब्द आणि सामान्य चुका
मागील पातळीवरील फसव्या-शब्दांच्या पाठाची पुढची कडी — या स्तरावर उरलेल्या, खूपच बारीक चुका अनुभवी बोलणाऱ्यांतही सतत आढळतात.
Synthesis: Common Mistakes Review
संश्लेषण: सामान्य चुकांचा आढावा
हा अंतिम पाठ संपूर्ण अभ्यासक्रमात वारंवार समोर आलेले सर्वात महत्त्वाचे फरक एका जागी आणतो — नवे व्याकरण नाही, तर C1 पातळी पक्की करणारा शेवटचा आढावा.